جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر در 45 کیلومتری شمال شاهرود در مسیر جاده شاهرود به
آزاد شهر با مختصات جغرافیایی 57 و 54 تا 12 و 55 شرقی و 42و 36 تا 50 و 36 عرض
شمالی قرار دارد و ادامه جنگلهای سرسبز شمال کشور است و از آنجا که فضای این جنگل
را پوششی از ابر فرا گرفته به همین دلیل این جنگل را جنگل ابر می‌نامند.

ارتفاع زیاد جنگل از سطح دریا، پایین بودن درجه حرارت درفصل گرما و
وجود چشمه‌سارهای فراوان و پوشش جنگلی متنوع از شاخصه‌های این جنگل است.

این منطقه در بیشتر فصول سال پوشیده از ابر می باشد و وجه تسمیه این
جنگل وجود همین ابرها می باشد که در کرانه های خزر توسط جریان باد به ارتفاعات
کوهستان هدایت می شوند. غلظت ابر در اغلب فصول سال در این جنگل باعث پوشش گیاهی
جالب و متبوع شده است. وجود ابر در قسمتهای پایین دست در آبخیز شمالی، زیبایی این
جنگل را دو چندان کرده است. در این منطقه در قسمت شرقی و غربی به دلیل ارتفاعات
بلند باعث گشته تا ابرها که بوسیله باد به سمت ارتفاعات رانده می شوند. در قسمت
میانی فشرده شده و از این کریدور اصلی و چند کانال فرعی ابرها به سمت جنوب رشته کوه
البرز هدایت شده و ضمن ایجاد جنگلهای پراکنده با تنوع گونه های درختی و درختچه ای
آب و هوای شهرستان را نیز به نحو مطلوبی پاکیزه و پراکسیژن و مرطوب گردانیده است.
این منطقه در حد فاصل بین دو کلان اقلیم خشک و نیمه خشک و مرطوب و نیمه مرطوب واقع
شده که این امر باعث ایجاد تنوع گیاهی و جانوری شده است.
از گیاهان درختی می توان بلوط ، ممرز افرا، شیردار، توسکا ، آزاد داغداغان  و از
گیاهان مرتعی گونه های کلاه میر حسن ، چوبک ، اسپرس، دم روباهی ، آویشن  وشبدر ‌را
نام برد.
این منطقه از معدود مناطقی است که رشته کوه البرز در این ناحیه به حداقل عرضی خود
رسیده و تقریباً از یک شاخه اصلی تشکیل شده است .
از جانوران این منطقه می توان خرس قهوه ای ، گرک، پلنگ ، خوک وحشی، شغال ، روباه،
خرگوش کل وبز ،شوکا ، واز پرندگان کبک ، کبوتر جنگلی، بلدرچین ، عقاب جنگلی، کرکس،
شاهین ، فاخته، قرقاول را نامبرد.

همینجوری

جنگل ابر شاهرود

پاییز هزار رنگ ِ جنگل ابر شاهرود

پاییز هزار رنگ ِ جنگل ابر شاهرود

شاهرود – جنگل رویایی ابر

جنگل ابر شاهرود

کاش چون پاییز، خاموش و ملال انگیز بودم

برگهای آرزوهایم یکایک زرد میشد،
آفتاب دیدگانم سرد میشد،
آسمان سینه ام پر درد میشد

ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ میزد،
اشکهایم همچو باران، دامنم را رنگ میزد

و چه زیبا بود اگر پاییز بودم
وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم

شاعری در چشم من میخواند شعری آسمانی
در کنارم قلب عاشق شعله میزد،
در شرار آتش دردی نهانی
نغمه من، همچو آوای نسیم پر شکسته،
عطر غم می ریخت بر دلهای خسته

پیش رویم: چهره تلخ زمستان جوانی
پشت سر: آشوب تابستان عشقی ناگهانی
سینه ام: منزلگه اندوه و درد و بد گمانی
کاش چون پاییز بودم، کاش چون پاییز بودم

فروغ فرخ‌زاد

پاییز هزار رنگ جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود